"Enter"a basıp içeriğe geçin

Yaşamla Muhasebe

İki türlü muhasebe vardır diyebiliriz; bir, muhasebecilerin yaptıkları hesaplar vardır; akşamları ya da belli zamanlarda hesabı tutturmaya çalışırlar. Bir de hepimizin, farkında olarak veya olmayarak yaptığımız kendi içimizde yaptığımız yaşam muhasebelerimiz vardır. Büyüklerimizin dediği gibi ”yaşam muhasebesi” yapmak demek, yaşamımıza anlam katmak, onu değerlendirmek demektir.

Muhasebecilerin yaptıkları kar zarar sütunları gibi bizde çoğu zaman sahip olduğumuz yaşamların bize getirdiklerini ve bizden götürdüklerini hesaplarız. Mesela evlilik muhasebesi yaparız, sahip olduğumuz işimizle alakalı muhasebe yaparız ve ”Ben ne yapıyorum?” sorusunu sormaya başladığımız zamandan itibaren aslında yaşam muhasebesi yaparız.

Birçok alanda hedefimize nasıl ve ne hızla yaklaştığımız konusunda yaşam muhasebesi, diğer bir deyişle aslında kar-zarar hesabı yapmış oluruz. Bazen hesap kapanır, karlı çıkmışızdır; kar ettiğimizi açıkça telaffuz edemesek bile kendimizi iyi hissetmeye başlarız. Bazen hesap kapanır, zararlı çıkmışızdır o zaman esef ( kaygı, üzüntü, tasa) ederiz. Mesela bir anlık öfkeyle hareket edip cinayet işleyenler hapishanelerde yıllarca pişmanlık hissederler. İşte bütün bunlar yaşam muhasebesidir. Hiç ulaşılmamış, geç varılmış , elinde olmadan bir anlık elde edilmiş hedeflere bakıp üzülürüz; kazara elde ettiğimiz güzel hedeflerimizi görünce de şükrederiz ve seviniriz.

İş-yaşam-dengesi
İş-yaşam-dengesi

İş Hayatında Muhasebe ve Mukayese

Sosyal psikoloji konularından, kuramlarından biri de Mukayesedir. Bu yöndeki çalışmalarda, kişilerin değerlerini ve sahip olduklarını, çevrelerindeki ölçütlerle nasıl karşılaştırdıklarından bahsedilmektedir. Mukayese kuramı bir anlamda, belirli yaşam alanlarında yapılmış olan yaşam muhasebeleriyle alakalıdır. Konunun kuramsal yönüne ayrıntılı olarak girmeden, karşılaştırma konusundaki bilgilerin çalışanların iş tercihlerini anlamada nasıl kullanılabileceği yönünden bir örnek verelim.

Varsayalım ki, bir çalışan işiyle ilgili olarak sadece maddi kazancını dikkate alan bir karşılaştırma yapıyor. İşini sürdürüp sürdürmeme konusunda üç duruma başvurabilir.

A: İşinde şu anda kazandığı ücret
B: Başka bir iş yerinde kazanabileceği ücret
C: Kendine uygun gördüğü miktarda bir ücret
Eğer, sonuçlar yukarıdaki bahsettiğimiz gibiyse bu kişi iş yerinde kendisine uygun gördüğü ücreti alıyorsa, fakat başka yerlerde bu ücreti alamayacaksa, işine bağlıdır, hatta bağımlı bile diyebiliriz. O kişi işini bırakmaz.

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir